De gitaarsolo's gierden door de hal van het fonkelnieuwe Rabobank-kantoor aan de Croeselaan. Muzikale collega's verenigden hun talenten ter ere van de opening van het gebouw. Ze haalden met het concert 'RN Pop' bovendien geld op voor een goed doel.
De eerste editie van RN Pop (RN staat voor Rabobank Nederland) vond plaats in november 2008. Mede-organisator Vincent Mirck: 'Het enthousiasmeerde talloze collega's om samen het podium op te klimmen en geld in te zamelen. Dit jaar was het programma vooral rock-georiënteerd. Maar er was ook plek voor uitstapjes naar akoestische muziek, kleinkunst en zelfs vocale jazz.'
RN Pop 2011 was onderdeel van 'Plein in bedrijf', de activiteiten rond de ingebruikname van de nieuwbouw. In deze inspirerende omgeving mocht de Raboband het spits afbijten. Vele collega's waren toegestroomd om te genieten van de 60s en 70's muziek van deze strakke popgroep, die bestaat uit RN-medewerkers en gepensioneerden.
Na een rustiek jazz-duo brak het geweld los van Groove Tower, een coverband van collega's die rockten 'als een malle', zo zei een toeschouwer. Liedjes van Kane en Alain Clark passeerden de revue. Het volgende onverwachte pleziertje was het optreden van Goed Volk. Dit kleinkunstduo bracht 'levensgrote liedjes over doodgewone dingen'. Zo zongen ze nummers over voorwerpen die nog nooit eerder bezongen zijn, zoals... een kwispedoor.
The Great Acoustic Jam, een gelegenheidstrio, pakte uit met akoestische versies van rock 'n' roll klassiekers (Elvis, Johnny Cash). De diepe stem van de zanger gaf de presentator een mooie reden om hem na afloop nog even 'Pasta Choca, beregoed' te laten zeggen.
Blue2Red, een bluespopband wisselde uptempo-tracks af met gevoelige ballades, zoals Lovin' Whiskey van Rory Block. Ze wisten de zaal muisstil te krijgen, om vervolgens gejuich en gejoel op te wekken. De hardrockband Shug Monkey, bracht de avond tot een apotheose. Mensen met een zwak hart verlieten de zaal, maar de liefhebbers van het betere gitaarwerk genoten van Hendrix- en Monkees-klassiekers met jankende solo's.
'Zeker voor herhaling vatbaar', sprak Vincent Mirck achteraf. 'De talentenpool waar we uit konden plukken was enorm breed. De Rabo bracht z'n beste muzikale en vocale krachten samen. En dan heb je een mooi feestje.'
'Utrecht danst' is een jaarlijkse culturele zondag, waarin choreografen, dansers, breakers en acrobaten samenkomen om hun kunsten te vertonen. Ook dit jaar waren we weer van de partij. Op het grote podium op het Domplein zagen we een aantal aanstekelijke optredens in de stijlen modern, salsa, lindi-hop, hiphop/streetdance, burlesque, can-can en Afrikaanse dans.
De kindjes waren vooral onder de indruk van de b-boys die in een boksring op de Steenweg hun battles uitvochten, met uitkijk op de Domtoren. De ene breakmove was nog sicker, vetter en doper dan de andere. 'Hoe vet was dat!', riep de master of ceremony regelmatig om het publiek op te hitsen. Reza bestudeerde de bewegingen goed en waagde af en toe een voorzichtige poging tot electric boogie.
In boekwinkel De Slegte bezochten wij een experimentele voorstelling die breakdance, humor en moderne dans combineerde: 'Youweeltjes'. Na een ijsje en een ontmoeting met vriendjes van Reza's school, was het tijd voor de laatste dans. Viola fietste door naar een optreden van haar theatergroep. Vincent nam de moe-gerende mannen mee naar huis voor een gezonde dosis Disney en pizza…
