Wereld naar de maan

De dag van de apocalyps
Zou geen mens meer rechtop staan
Het had wel wat droevigs en sips:
Heel de wereld naar de maan

De datum des oordeels bleek nep
21-12, dag van de waan
Een vraag die ik nog wel heb:
Hoe is het de wereld vergaan?

(c) Vincent Mirck

Worstelen en boven komen

Reza deed zondag mee aan een heus worsteltoernooi en sleepte de tweede prijs binnen (in zijn gewichtsklasse). Het was hard knokken, want de tegenstanders waren goed getraind. Reza moest dan ook even doorzetten toen hij een duel verloren had. En dan had hij ook nog een hardnekkige losse tand! Aan het eind van de dag was de melktand eruit gewroet en mocht Reza zich de runner-up noemen. Apetrots beleefde hij zijn persoonlijke 'Wrestlemania moment'.

Sterrenregen

In de nacht van donderdag 13 op vrijdag 14 december zijn talloze vallende sterren te zien aan de donkere hemel. Rond die data passeert de aarde, zoals elk jaar, de Geminiden-meteorenzwerm. Liefhebbers kunnen vanaf donkere weilanden in het noorden van Nederland, rond middernacht circa 100 meteoren per uur zien tuimelen.

Sterrenregen

Heel soms kom je er een tegen
'n Plaatselijke sterrenregen
Genieten van dit wonder mag
De aanstormende donderdag

Laat al die sterren maar vallen dan
Een wensnacht voor Jan en alleman
Heldere hemel, stikdonker en stil
Breng je verlanglijst en vraag wat je wil

Een honderdtal vallende meteorieten
Een wonderschoon schouwspel om van te genieten
Ik heb mijn belangrijkste wens al paraat:
Dat geen van die sterren mijn hersens inslaat

© Vincent Mirck

Sneeuwballen, vuurproef en kleurklodders

Het was een wit winterweekend. De sneeuwballen vlogen ons om de oren en de jongens maakten een grote sneeuwpop. In het Spoorwegmuseum ligt vanaf dit weekend een heuse ijsbaan. Reden genoeg voor Reza om de ijzers onder te binden en zijn eerste rondjes te rijden. We beleefden ook de nieuwste attractie van het museum, De Vuurproef, waarbij meesterverteller Rutger Hauer ons door de historie van het spoor loodste. In de stoere simulatie-rit vielen we van de ene verbazing in de andere. Een aanrader! Zondag doken we nog even het Cobra Museum in, waar vooral de grote kleurklodders de aandacht trokken.

Wild geraas

O kom er eens kijken. Vincent mocht onlangs een dag lang cameraman spelen voor het Sinterklaasjournaal van de NTR. Samen met enkele tientallen figuranten was ik te gast bij het huwelijk van Pietje Verliefd, dat vanavond is uitgezonden. Zie: www.sinterklaasjournaal.nl

Al het wild geraas kon ik op de voet volgen: van het ritje met de koets tot de tranen van de bruid. Het was een bijzondere belevenis om de echte Sint te ontmoeten, enkele bekende Pieten te spotten en een praatje te maken met de grootste legende van het Sinterklaasfeest: Dieuwertje Blok.

www.sinterklaasjournaal.nl

Superster

Ik had geen idee
Ik stelde niks voor
Volledig uitgeblust
Totaal tot niets in staat

Jij zat vol ideeën
Je stelde iets voor
Wel of niet bewust
In een taal die mij verstaat

Jij maakte jouw entree
Een superster brak door
Mijn rust werd levenslust
Je kreeg mij aan de praat

Ik eet uit je hand
Lig aan je voeten
Hang aan je lippen
Ben een en al oor

Noem maar een land
Glimlach en sproeten
Golven en klippen
Dat wordt ons decor

Jij en ik, wij twee
Stel je toch eens voor
Volledig uitgerust
Voor een leven met elkaar

Ja wordt nooit meer nee
Een hart als hoofdkantoor
Welterusten aan de kust
Het paradijs is klaar

(c) Vincent Mirck

Draaiende bordjes, huilende wolven

Het extra uurtje dat we dit wintertijd-weekend kregen, kwam goed van pas. Deze zaterdag en zondag stonden namelijk bol van de activiteiten.

Allereerst volgde Vincent samen met Reza een circusworkshop in het Griftpark. We oefenden met diabolo's en flowersticks en we zetten onze eerste stapjes op de grote bal. Onder het motto 'Nooit te oud om te jongleren' (van rapper Extince) trachtte Vincent drie balletjes in de lucht te houden. Reza lukte het om vooruit en achteruit te koorddansen (niet naar beneden kijken!) en samen leerden we de fijne kneepjes van de draaiende bordjes (verdraaid lastig).

Na de lessen kon Reza zijn Engels ophalen door op de skatebaan te spelen met enkele circuskinderen. Milo en Viola haakten aan en we bezochten met z'n allen de middagshow van het Magic Circus. Vooral de klunzige fratsen van de clown konden rekenen op wild enthousiaste reacties van de jongens. Maar ze klapten ook hun handen blauw voor de nummers waarbij schaars geklede vrouwen aan hoepels zwaaiden of in gordijnen hingen.

We fietsten terug naar huis, terwijl Reza en Milo luidkeels huilden naar de (bijna) volle maan. Thuis gingen meteen de lichtjes in de pompoenen. Reza trok zijn weerwolvenmasker over zijn hoofd en Milo deed zijn Batman-cape om. We struinden langs de deuren voor snoep en keken onze ogen uit naar de horrorkostuums van de andere kindjes. Drie gezinnen uit de buurt hadden zelfs een spannend spookhuis gebouwd langs het kanaal. Halloween was weer een helse avond vol avontuur.

Op zondag trakteerde de stad Utrecht ons weer eens op een flinke dosis cultuur. We zagen de voorstelling 'Zwijnenstal' in het Werftheater, waarin drie varkens de hoofdrollen speelden. Ook bekeken we hoe het er vroeger uitzag (1900-1950) in het Volksbuurtmuseum. Tot slot zagen we Viola nog even stralen op het podium met haar theatersportgroep.
Fijn weekend. En lang leve de culturele zondagen.